Η Δυνατή Γυναίκα
Κανείς δεν μιλά για τον πόνο της δυνατής γυναίκας, γιατί δεν φωνάζει. Κυλάει αθόρυβα μέσα στο σώμα, σαν βάρος που συσσωρεύεται με τα χρόνια. Πονά το κεφάλι, η μέση, τα κόκαλα, οι αρθρώσεις, στους ώμους . Κάποιες μέρες πονάνε όλα, κι όμως οι εξετάσεις είναι «καθαρές» και οι απαντήσεις ίδιες: στρες, ηλικία, ορμόνες, θα περάσει.

Αυτός είναι ο πόνος της γυναίκας που έμαθε να αντέχει. Που κράτησε περισσότερα απ’ όσα της αναλογούσαν. Που έσφιξε τα δόντια, έβαλε τον εαυτό της τελευταίο και συνέχισε. Που έμαθε να μη νιώθει για να σταθεί όρθια.

Το σώμα της όμως θυμάται κάθε φορά που είπε «λίγο ακόμα», κάθε φορά που αγνόησε την κούραση, κάθε φορά που δεν ειπώθηκε ένα «δεν μπορώ άλλο».

Αυτός ο πόνος δεν είναι εχθρός. Δεν ήρθε για να τη σπάσει. Ήρθε για να της ζητήσει να σταματήσει να σπάει τον εαυτό της. Τα κόκαλα πονάνε όταν αμφισβήτησε την αξία της. Οι αρθρώσεις σφίγγουν όταν χρειάστηκε να λυγίσει εκεί που δεν έπρεπε. Το κεφάλι βαραίνει όταν σκεφτόταν τους σκεφτόταν τους άλλους, ξεχνώντας τον εαυτό της.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά μαζί της. Σημαίνει ότι το σώμα της την αγαπά αρκετά για να μιλήσει, αρκετά για να επιμείνει, αρκετά για να της ζητήσει να σταματήσει. Δεν χρειάζεται λύσεις, ούτε σχέδια. Χρειάζεται παρουσία. Να ακουμπήσει το σώμα που πονά και να πει: σε βλέπω, σε ακούω, δεν είσαι μόνη.

Θεραπευτικός Διαλογισμός – Συνάντηση με τη Δυνατή Γυναίκα

Κάνε τον μόνη σου ή βρες τον καθοδηγούμενο στην Ακαδημία Αγάπης.

Κλείσε τα μάτια και πάρε μια ανάσα.
Δες μπροστά σου τη Δυνατή Γυναίκα που ήσουν όλα αυτά τα χρόνια.

Στάσου απέναντί της και πες της:
Σε ευχαριστώ που άντεξες. Σε ευχαριστώ που κράτησες. Τώρα είμαι εδώ εγώ. Δεν χρειάζεται πια να το κάνεις μόνη σου.

Βλέπω το σώμα μου. Σε ακούω.
Δεν χρειάζεται πια να φωνάζεις.
Το σώμα μου δεν χρειάζεται τελειότητα.
Δεν χρειάζεται πίεση.
Δεν χρειάζεται άλλο ένα «πρέπει».
Το σώμα μου χρειάζεται εμένα.
Την παρουσία μου.
Τη συμπόνια μου.
Την άδειά μου να είμαι και αδύναμη.

Ακόμα κι αν το σώμα μου πονά,
ακόμα κι αν νιώθω ένταση στα κόκαλα, στις αρθρώσεις ή στο κεφάλι,
αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είμαι
και ανοίγομαι στην ανακούφιση, στην ασφάλεια και στην αγάπη.

Και ακόμα κι αν αυτός ο πόνος είναι μαζί μου από καιρό, σήμερα επιλέγω να ακούσω το σώμα μου και να σταθώ στο πλευρό του.

Αυτός ο πόνος στο σώμα μου. Είναι η κούραση που κουβαλάω για πολύ καιρό.
Για τόσο καιρό έπρεπε να είμαι δυνατή.
Για τόσο καιρό δεν υπήρχε χώρος για μένα.

Το σώμα μου θυμάται τα πάντα.
Κάθε ένταση. Κάθε βάρος.
Και αυτό ΔΕΝ είναι αδυναμία.
Είναι κάλεσμα για επιστροφή μέσα μου.

Τόσα συναισθήματα έμειναν καταπιεσμένα.
Τόσα πράγματα έμειναν μέσα μου.
Κουβαλάω περισσότερα απ’ όσα ήταν δικά μου.Σήκωσα βάρη για άλλους.

Το σώμα μου είναι κουρασμένο από τον αγώνα. Κουρασμένο από το σφίξιμο.
Ίσως πια να μη χρειάζεται.
Ίσως τώρα μπορώ να αφήσω.

Επιτρέπω στον εαυτό μου να επιβραδύνει.
Επιτρέπω στον εαυτό μου να μη γνωρίζει τα πάντα. Επιτρέπω στον εαυτό μου να μην είναι τέλειος.

Το σώμα μου δεν είναι εχθρός μου.
Αυτό το σώμα θέλει να με προστατεύσει.
Επιλέγω να ακούω, όχι να πολεμώ.

Αναπνέω πιο βαθιά. Νιώθω όλο και περισσότερη ασφάλεια. Επιτρέπω στην ένταση να αρχίσει να υποχωρεί.

Το σώμα μου μπορεί να χαλαρώσει.
Δεν χρειάζεται πια να φωνάζει μέσα από τον πόνο. Είμαι εδώ. Σε ακούω.

Σε ευχαριστώ, σώμα μου.
Για την αντοχή σου.
Για την πίστη σου.
Επιλέγω τη συμπόνια αντί για πίεση.
Επιλέγω φροντίδα αντί για σκληρότητα.

Το σώμα μου μπορεί να νιώθει ασφαλές.
Το σώμα μου είναι το σπίτι μου.
Δεν χρειάζεται πια να πολεμάω μαζί του.
Είμαι με το μέρος μου.

Βοηθάω τις γυναίκες να επιστρέψουν στον εαυτό τους, να αποδεχτούν όλα τα συναισθήματά τους και να μάθουν να αγαπάνε άνευ όρων τον εαυτό τους.

Αν μπήκες κι εσύ στο μονοπάτι της Αγάπης και δεν θες να το περπατάς μόνη σου, στην Ακαδημία Αγάπης θα βρεις στήριξη, καθοδήγηση και άλλες γυναίκες σαν εσένα που μαθαίνουν να εμπιστεύονται τη διαίσθησή τους, να ακούν το σώμα τους και να σταματήσουν να προδίδουν τον εαυτό τους.
❤️Σε περιμένω εδώ ❤️

Αν έκανες τον διαλογισμό, γράψε μου στα σχόλια πώς ένιωσες μετά. 🙏